Nešić nelegano zaradio 4 miliona KM

Nešić i Lučić su so uvezli iz Egipta i plaćali je 63 KM po toni, sve sa prevozom do Republike Srpske.

Ukupno su uvezli iz Egipta cca 19.000 tona, za šta su izdvojili, prema potvrđenim podacima, 1,2 miliona KM.

Istu tu so putarima iz Republike Srspke naplatili su po 170 KM/t, što znači da su ostvarili razliku u svoju korist od 107 KM/t.

Na 19.000 tona ta zarada, ostvarena ucjenom, iznosi 2.033.000 Konvertibilnih maraka.

Nešić i Lučić su, preko firme “Legend”, ukupno isporučili putarima 30.000 tona soli.

Ako prihvatimo da su troškovi nabavke, prevoza i ukalkulisana zarada za ostalih 11.000 tona soli (osim onih 19.000 iz Egipta), do skladišta svakog od putarskih preduzeća, zaista koštalo Nešića i Lučića 125 KM po toni (fakturisali su i njih po 170 KM/t), onda je nelegalna zarada na ovih 11.000 tona dodatnih 495.000 KM, što znači da su Nešić i Lučić ucjenom zaradili najmanje 2.528.000 KM.

Pitanje je da li je ostalih 11 hiljada tona uopšte so i šta su sa onom iz Egipta pomiješali Nešić i Lučić, tako da je sasvim realno da je njihova zarada na ovom ucjenjivačkom poslu oko 4 miliona KM.

Nenad Nešić, direktor JP “Putevi RS” ucijenio je putarska preduzeća iz Republike Srpske da od firme “Legend”, koju Nešić protežira, moraju kupiti so za posipanje puteva. U suprotnom, obustavio bi im isplate za poslove koje obavljaju po Ugovorima sa JP “Putevi RS”.

Nešić je predstavnicima jedanaest putarskih preduzeća iz RS lično saopštio da moraju pristati na navedenu ucjenu (i cijenu) ili za njih para sa računa “Puteva” nema.

Putari su prihvatili, vjerujući da nemaju kud, jer ih je Nešić obavijestio da iza njegovog zahtjeva stoji “lično Marko Pavić, predsjednik DNS-a” i da on to radi po njegovom nalogu.

Nešić je visoki funkcioner DNS-a, zadužen za Sarajevsko-romanijsku regiju.

Nešić je slagao putarima, jer, prema potvrđenim saznanjima, Pavić nema ništa sa ovom ucjenom, niti je na bilo koji način u njoj učestvovao.

Uprkos tome, lider DNS-a nalazi se, nakon Nešićevog prljavog posla, u centru afere, kojom se već bave nadležne insitucije.

Legend d.o.o

Nešić je naložio putarskim firmama da so moraju kupiti od preduzeća “Legend” d.o.o., koje je registrovano u Istočnoj Ilidži.

Vlasnik tog preduzeća je Mladen Lučić, do prije dvije godine jedan od vođa studenata Univerziteta u Istočnom Sarajevu, i (godinama već) izvršilac brojnih Nešićevih prljavih poslova.

Nešić i Lučić se predstavljaju kao kumovi.

So za posipanje puteva, koju su putarske firme morale kupiti, kako ne bi ostale bez svojih para iz JP “Putevi RS”, koštala ih je 170 KM po toni, što je, lako je uočiti, gotovo tri puta skuplje od stvarne cijene.

Potrebe putarskih preduzeća u zimskom periodu su 30.000 tona soli, i to kada je snijega i leda u izobilju.

Ucjenjivanje se itekako isplatilo Nešiću i Lučiću.

Direktor silom

Nešić je za direktora JP “Putevi RS” postavljen 25. jula ove godine i to na insistiranje Marka Pavića.

Prije tog postavljenja, Pavić je insistirao da Nešić bude imenovan na poziciju direktora “Elektrodistribucije” Pale, umjesto Ljubomira Mrde, aktuelnog direktora i člana SNSD-a.

Mrda nije htio da podnese ostavku, a koalicija SNSD-a i DNS-a zamalo je pukla.

Od tada se odnosi između ove dvije stranke stalno pogoršavaju, a došli su do nivoa u kojem se otvoreno vrijeđaju predstavnici SNSD-a i SP-a, sa jedne i DNS-a, sa druge strane.

Nešićevo ucjenjivanje putara i nezakonito otimanje cca 4 miliona KM svakako ide u prilog Miloradu Dodiku u obračunu koji slijedi sa Pavićem. I koji je neminovan.

Nešić redom bije

Nešić je vrlo nasilna osoba: 02.09. ove godine isprebijao je Živorada Bosančića, izvršnog direktora za pravne poslove u JP “Putevi RS” (objavio sam tekst o tome 02.09.).

Bosančić je tada odbio da podrži određene Nešićeve nezakonite zahtjeve.

Nešić je toliko teško prebio Bosančića (člana Socijalističke partije) da je interevnisala Hitna služba, a sve je zabilježila i policija.

Međutim, Režim je zataškao Nešićevo divljanje kako ne bi izašlo u javnost i nanijelo štetu na samom početku predizborne kampanje za lokalne izbore.

Nije to bio prvi teški incident u “Putevima”, nakon što je Nešić preuzeo direktorsku funkciju.

Nešto prije pomenutog incidenta, Nešić je fizički nasrnuo na Borisa Pavkovića, tehničkog direktora, ali je ovaj uspio izbjeći batine.

Nešićevi dugovi

Nešić godinama već sa svojim privatnim firmama vrši razne malverzacije, ali je bio zaštićen od Režima, jer je finansirao SNSD i bio član te stranke, sve do pred izbore 2014. godine.

Nešić je tada pristupio stranci Napredna Srpska, koja je na izbore izašla na listi DNS-a.

Nakon što su dva poslanika ove partije napustili Pavićev poslanički blok, Nešić je ostao lojalan DNS-u.

DNS je nastavio da ga štiti od pravosudnog progona, koji bi morao da se desi, jer je Nešić budžetima RS i BiH napravio štetu od 1,2 miliona KM, poreskim utajama.

Nešić je sa samo dvije firme napravio štetu od cca 1,2 miliona KM: To su firme “Dar Company”, koja Poreskoj upravi RS duguje 337.743,25 KM, „N trade“, čiji je dug PU RS – 20.138,41 KM, dok je „Dar Company“ dužna Upravi za indirektno oporezivanje 890.279,77 KM

Ucijenio ih da kupe so, zaradio 1.350.000

Nenad Nešić, direktor JP “Putevi Republike Srpske” nelegalno je zaradio 1.350.000 KM, tako što je ucijenio putarska preduzeća iz Republike Srpske da od firme, koju Nešić protežira, moraju kupiti so za posipanje puteva. U suprotnom, obustavio bi im isplate za poslove koje obavljaju po Ugovorima sa JP “Putevi Srpske”.

  • Vijesti
  • Republika Srpska

Nešić je predstavnicima jedanaest putarskih preduzeća iz Republici Srpskoj lično saopštio da moraju pristati na navedenu ucjenu (i cijenu) ili za njih para sa računa “Puteva” nema.

Putari su prihvatili, vjerujući da nemaju kud, jer ih je Nešić obavijestio da iza njegovog zahtjeva stoji “lično Marko Pavić, predsjednik DNS-a” i da on to radi po njegovom nalogu.

Nešić je visoki funkcioner DNS-a, zadužen za Sarajevsko-romanijsku regiju.

Nešić je slagao putarima, jer, prema potvrđenim saznanjima, Pavić nema ništa sa ovom ucjenom, niti je na bilo koji način u njoj učestvovao.

Uprkos tome, lider DNS-a nalazi se, nakon Nešićevog prljavog posla, u centru afere, kojom se već bave nadležne insitucije.

Legend d.o.o

Nešić je naložio putarskim firmama da so moraju kupiti od preduzeća “Legend” d.o.o., koje je registrovano u Istočnoj Ilidži.

Vlasnik tog preduzeća je Mladen Lučić, do prije dvije godine jedan od vođa studenata Univerziteta u Istočnom Sarajevu, i (godinama već) izvršilac brojnih Nešićevih prljavih poslova.

Nešić i Lučić se predstavljaju kao kumovi.

So za posipanje puteva, koju su putarske firme morale kupiti, kako ne bi ostale bez svojih para iz JP “Putevi Republike Srpske”, koštala je 170 KM po toni, što je znatno iznad stvarne cijene.

Troškovi nabavke soli i njenog dopremanja do skladišta svakog od putarskih preduzeća ne prelaze 125 KM po toni.

Praktično, Nešiću i Lučiću je ostala čista zarada od 45 KM po toni soli.

Potrebe putarskih preduzeća u zimskom periodu su 30.000 tona soli, i to kada je snijega i leda u izobilju.

Bili su prisiljeni kupiti svih 30.000 tona, čime su Nešić i Lučić nezakonito pribavili sebi korist od 1.350.000 maraka.

Ucjenjivanje se, sudeći prema ovom poslu, itekako isplatilo Nešiću.

Direktor silom

Nešić je za direktora JP “Putevi Republike Srpske” postavljen 25. jula ove godine i to na insistiranje Marka Pavića.

Prije tog postavljenja, Pavić je insistirao da Nešić bude imenovan na poziciju direktora “Elektrodistribucije” Pale, umjesto Ljubomira Mrde, aktuelnog direktora i člana SNSD-a.

Mrda nije htio da podnese ostavku, a koalicija SNSD-a i DNS-a zamalo je pukla.

Od tada se odnosi između ove dvije stranke stalno pogoršavaju, a došli su do nivoa u kojem se otvoreno vrijeđaju predstavnici SNSD-a i SP-a, sa jedne i DNS-a, sa druge strane.

Nešićevo ucjenjivanje putara i nezakonito otimanje 1,35 miliona KM svakako ide u prilog Miloradu Dodiku u obračunu koji slijedi sa Pavićem. I koji je neminovan.

Nešić redom bije

Nešić je vrlo nasilna osoba: 02.09. ove godine isprebijao je Živorada Bosančića, izvršnog direktora za pravne poslove u JP “Putevi Republike Srpske”.

Bosančić je tada odbio da podrži određene Nešićeve nezakonite zahtjeve.

Nešić je toliko teško prebio Bosančića (člana Socijalističke partije) da je interevnisala Hitna služba, a sve je zabilježila i policija.

Međutim, režim je zataškao Nešićevo divljanje da ne bi izašlo u javnost i nanijelo štetu na samom početku predizborne kampanje za lokalne izbore.

Nije to bio prvi teški incident u “Putevima”, nakon što je Nešić preuzeo direktorsku funkciju.

Nešto prije pomenutog incidenta, Nešić je fizički nasrnuo na Borisa Pavkovića, tehničkog direktora, ali je ovaj uspio izbjeći batine.

Nešićevi dugovi

Nešić godinama već sa svojim privatnim firmama vrši razne malverzacije, ali je bio zaštićen od Režima, jer je finansirao SNSD i bio član te stranke, sve do pred izbore 2014. godine.

Nešić je tada pristupio stranci Napredna Srpska, koja je na izbore izašla na listi DNS-a.

Nakon što su dva poslanika ove partije napustili Pavićev poslanički blok, Nešić je ostao lojalan DNS-u.

DNS je nastavio da ga štiti od pravosudnog progona, koji bi morao da se desi, jer je Nešić budžetima Republike Srpske i BiH napravio štetu od 1,2 miliona KM, poreskim utajama.

Nešić je sa samo dvije firme napravio štetu od cca 1,2 miliona KM: To su firme “Dar Company”, koja Poreskoj upravi RS duguje 337.743,25 KM, „N trade“, čiji je dug PU RS – 20.138,41 KM, dok je „Dar Company“ dužna Upravi za indirektno oporezivanje 890.279,77 KM.

BN

http://www.rtvbn.com/3845280/ucijenio-ih-da-kupe-so-zaradio-1350000

Uvođenje cenzure kroz zakonska vrata

Uvođenje cenzure kroz zakonska vrata

BANJALUKA, SARAJEVO – Što se pisalo – pisalo se, što se objavilo – objavilo se, tako bi se slikovito mogla objasniti situacija u kojoj bi se novinari i javnost mogli naći ukoliko tekst novog Nacrta zakona o slobodi pristupa informacijama u BiH bude usvojen. Prema riječima predstavnika medija, nadležni će takvim novim zakonom sebe zaštititi od bilo kakve moguće kontrole, glas javnosti svesti na minimum, a protok informacija dodatno ograničiti.  Novi zakon bi, između ostalog, trebalo da sadrži listu izuzetaka od objave, odnosno informacija koje mogu biti uskraćene kako bi se zaštitili, kako oni kažu, legitimni interesi društva. U tom kontekstu, novi zakon ne obavezuje javne institucije da sprovode test javnog interesa prilikom odlučivanja o objavljivanju takvih informacija. Takođe, sporno je i što novi prijedlog zakona propisuje da podnosilac zahtjeva za pristup informacija treba navesti razloge zbog kojih traži pristup informaciji. Ovakva odredba u praksi može ograničiti pristup informacijama, jer ostavlja prostor nadležnima da tumače eventualnu opravdanost ili neopravdanost zahtjeva, što može biti osnova za odbijanje pristupa. Izmjena je i što nadzor nad sprovođenjem zakona prestaje da radi Institucija ombudsmana za ljudska prava BiH, već će to činiti Ministarstvo pravde BiH putem Upravne inspekcije. “To je jedna arogantna samovolja i prefinjen način cenzure od ljudi koji ne da ne žele da promijene išta, nego će, kako bi zaštitili pozicije na kojima se nalaze i poslove koji su često nezakoniti, zaštititi se i formalno pravno takvim zakonima”, kazao je Marko Divković, predsjednik Udruženja “BH novinari”. Siniša Vukelić, predsjednik Kluba novinara Banjaluka, smatra da se novim zakonom ostavlja velika mogućnost zloupotrebe informacija i da će institucije i pojedinci sve ono što im ne odgovora moći bez ikakvih posljedica sakriti od javnosti. “Mislim da je to samo novi pokušaj skrivanja informacija od građana i medija kao i uvođenje cenzure. U ovom trenutku, kada treba da ispunimo upitnik za EU gdje su sve informacije dostupne građanima, mi idemo korak unazad”, kazao je Vukelić. Dragan Sladojević, novinar “Nezavisnih”, ocjenjuje da je rad mnoštva institucija i sa postojećim zakonskim rješenjima netransparentan, a ukoliko ovaj nacrt bude usvojen, posao istraživačkog novinarstva biće obesmišljen. “Iskusni novinari su mjerodavniji da odlučuju šta je u interesu javnosti nego dobar dio zaposlenih u institucijama, koji su najsrećniji ako im se pitanja i ne postavljaju, jer tada imaju manje posla”, istakao je Sladojević. Goran Maunaga, novinar “Glasa Srpske”, rekao je da, ako bi ovakav prijedlog zakona bio usvojen, u tom slučaju u BiH više ne bi moglo da bude ni govora o transparentosti rada institucija. “Ovo bi bilo razumljivo samo u slučajevima kad je riječ o zaštiti interesa društva, ali ovo su restrikcije. Dodatni razlog za brigu je i činjenica da je nacrtom predviđeno da javni organ može da uskrati informaciju bez sprovođenja testa javnog interesa. Šokantno je i to što nije propisano objavljivanje informacija o trošenju javnih sredstava”, kaže Maunaga. Vehid Šehić, pravni ekspert i predsjednik Foruma građana Tuzla, istakao je da je već odavno postala praksa da aktuelne vlasti na sve načine pokušavaju da umanje prava građana. “Komplikovana procedura za dobijanje informacija se takođe koristi kako mediji i javnost ne bi došli do informacija. Ukoliko bi se tako nešto usvojilo, onda se stvarno postavlja pitanje šta će nam uopšte zakon o slobodnom pristupu informacijama”, kaže on. Javne konsultacije o ovom nacrtu zakona traju do 12. decembra. AF: Bez obaveze o  objavi budžeta Jedna pozitivna stvar novog zakona bi mogla biti uvođenje principa obaveznog  proaktivnog objavljivanja informacija, iako je ideja da su javne institucije dužne objavljivati informacije u svom posjedu bez čekanja na zahtjeve građana već sadržana u međunarodnim dokumentima. Ipak tu nedostaje obaveza o objavljivanju informacija o trošenju javnih sredstava, a koja je ključna za odgovornost javnih institucija, što bi obuhvatalo budžet, izvještaj o izvršenju budžeta, revizorske izvješaje i slično

Više detalja na: http://www.nezavisne.com/novosti/drustvo/Uvodjenje-cenzure-kroz-zakonska-vrata/401759